Op de top van de Roodberg, waar de wind de wolken in strepen trekt en de zon net voor zonsondergang rood gloort, ligt het On Heren Cloudpulse Stone. Een reusachtige roodsteen, gladde kanten geveegd door eeuwenstormen, met spiraalvormige strepen die lijken te pulseren als de adem van de bergen. Lokale boeren vertellen dat het steen de ziel van de Roodberg is. Op heldere nachten zendt het een zachte roodglow uit, alsof het de zonneschijn van de dag opslaat om de nacht te verwarmen. Vogels bouwen nesten in zijn krassen, en kleine plantjes groeien tussen zijn spleten—bewijzen dat zelfs het hardest eeuwenoud materiaal ruimte geeft aan leven. Ik sta er voor, mijn hand op zijn warmte. De wind fluistert verhalen over vorige eeuwen: herders die hier rustten, kinderen die er speelden, regen die het steen kuste. Het Cloudpulse Stone is meer dan roodsteen; het is een getuige van tijd, een knooppunt tussen hemel en aarde, en een rustplaats voor iedereen die wil luisteren naar de bergen.